navbar-background

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η Πόλις εάλω

Η Πόλις εάλω

29 May 2019 | 19:32

Το ημερολόγιο έγραφε:
Τρίτη, 29 Μαΐου 1453. Η Πόλις εάλω.
Το  προηγούμενο βράδυ πραγματοποιήθηκε στην Αγία Σοφία η τελευταία Θεία Λειτουργία. 566 χρόνια μετά, η σκέψη μας γυρίζει πίσω στα θλιβερά γεγονότα της αποφράδας εκείνης ημέρας, μία μαύρη επέτειος.
 
Η πολιορκία και η πτώση της Κωνσταντινούπολης, ως γεγονός, αποτελεί ορόσημο για την Παγκόσμια Ιστορία. Όμως για το Ελληνικό Γένος, σηματοδότησε το τέλος μιας ένδοξης εποχής, την πτώση της χιλιόχρονης και πλέον Βυζαντινής αυτοκρατορίας, την μετοίκηση του κλασσικού και βυζαντινού ελληνικού πολιτισμού, και την απαρχή της παράνομης τουρκικής κυριαρχίας και της αυθαίρετης τυραννικής εξουσίας του οθωμανού σουλτάνου έως τη στιγμή της Ελληνικής Εθνικής Παλιγγενεσίας.
 
Αν τα ιστορικά γεγονότα μας δίδαξαν κάτι, είναι ότι οι εσωτερικές έριδες δεν βοηθούν τον εθνικό αγώνα: απαιτείται ενωμένο εσωτερικό μέτωπο για να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό. Ότι τίποτα δεν είναι απόρθητο, και πως η οικονομική, πολιτική, κοινωνική και εκκλησιαστική κρίση και παρακμή είναι οιωνός κακών. Ότι έκτοτε το Ελληνικό Έθνος δεν έπαψε να υφίσταται τη συνεχή τουρκική επιθετικότητα και προκλητικότητα, κατ’εφαρμογή των αναθεωρητικών και επεκτατικών βλέψεων των Τούρκων, που δεν μπορεί παρά να επιλυθεί με την επικράτηση του ενός και την διάλυση του άλλου. Όμως η Μεγάλη Ιδέα των Ελλήνων είναι δεσμευτική και καθοριστική, και θα εκπληρωθεί. Η Ορθόδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υφίσταται, αλλά το Eλληνικό έθνος διατήρησε εθνική συνείδηση και χριστιανική πολιτεία.
 
Δεν ξεχνούμε τις προφητείες του Άγιου Παΐσιου τoυ Αγιορείτου και του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ο νόστος και το όραμα της Μεγάλης Ελλάδος είναι πραγματικό και ενεργό. Δεν είναι μακριά ο καιρός που η Ελλάδα θα μεγαλώσει και θα αποκτήσει και πάλι ό,τι απώλεσε, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης. Ο Θεός προστατεύει την Ελλάδα και θα βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο.
 
Τη Σταύρωση την ακολουθεί πάντοτε η Ανάσταση. Είναι Θέλημα και Νόμος του Θεού.
 

"Σώπασε κυρὰ Δέσποινα, καὶ μὴ πολυδακρύζῃς, πάλι μὲ χρόνους, μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θά ῾ναι"